Klub Filmowy Żółty Fotel "Chronologia Wody" - gościni: Justyna Budzik
Reżyserski debiut Kristen Stewart, który miał swoją premierę na Festiwalu w Cannes, przyjęto owacjami na stojąco. Aktorka, która stawiała pierwsze kroki m.in. u boku Jodie Foster w uznanym przez krytyków thrillerze Davida Finchera „Azyl” (2002), globalną sławę zyskała, wcielając się w rolę Belli Swan w serii filmów z uniwersum „Zmierzchu”, które dziś przeszły już do kanonu współczesnej popkultury. Jednak późniejsze wybory artystyczne Stewart są o wiele bardziej nieoczywiste i wykraczają daleko poza ramy klasycznego Hollywood.
Decyzja o tym, aby zadebiutować reżysersko poprzez przeniesienie na filmowy ekran stosunkowo trudnej i pełnej narracyjnych łamigłówek autobiograficznej powieści, to kolejny przejaw artystycznej dojrzałości aktorki. Jej popularność wcale nie sprawiła, że film powstał w sposób szybki, lekki i przyjemny. Kristen walczyła osiem lat o jego realizację – od samodzielnego napisania scenariusza po zagwarantowanie finansowania.
W efekcie „Chronologia wody”, będąca adaptacją wspomnień Lidii Yuknavitch, to pełne zanurzenie w ekstremalne doświadczenia – opowieść o koszmarnym dzieciństwie, młodzieńczym samozniszczeniu oraz ratunku, jakim dla bohaterki stają się pływanie i pisanie.
W centrum filmu znajduje się kobiece ciało, to przez nie Lidia (wspaniała, fizyczna rola Imogen Poots) poznaje radość i ból, to z nim eksperymentuje, to od niego ucieka, to je trenuje, dyscyplinuje, zaniedbuje, to z niego czerpie całą swoją siłę. Kiedy ją poznajemy, jest wciąż dziewczynką, za którą krok w krok podąża ojcowskie spojrzenie. Imponująca, przejmująca do szpiku kości adaptacja autobiograficznej powieści Lidii Yuknavitch błyskotliwie przekłada słowa na obrazy, szatkuje niechciane wspomnienia, puszcza wodze fantazji, traci i odzyskuje kontrolę, mąci wodę, ale z determinacją najlepszej pływaczki pewnymi ruchami sunie do przodu. Ta opowieść zaczyna się jak tsunami – fala, która unicestwia domy i ludzi, lecz kształt wody, a wraz z nią emocjonalna temperatura i rytm „Chronologii wody" zmieniają się z rozdziału na rozdział.
Po seansie odbędzie się dyskusja z udziałem Justyny Budzik.
dr hab. Justyna Hanna Budzik - filmoznawczyni i lektorka języka polskiego jako obcego. Członkini Europejskiej Akademii Filmowej. Adiunktka w Instytucie Nauk o Kulturze UŚ. Uczyła też we Francji i USA. Ekspertka Zespołu Edukatorów Filmowych. Zaangażowana w liczne projekty edukacji filmowej w całej Polsce. Jest też autorką naukowych opracowań z zakresu nauczania o filmie i fotografii. Autorka książek "Dotyk światła" (2012) i "Filmowe cuda i sztuczki magiczne. Szkice z archeologii kina" (2015), „Polski film i fotografia nowego wieku na tle kultury audiowizualnej. Widma, antropocienie, sztandary” (2023). Współautorka – wraz z Agnieszką Tambor – podręcznika dla lektorów jpjo „Polska półka filmowa. Krótkie metraże animowane i aktorskie w nauczaniu języka polskiego jako obcego” (2018). Wielbicielka Paryża, miłośniczka sportów outdoorowych i kempingowych wakacji.
Spotkanie poprowadzi Anna Dymek - absolwentka polonistyki i nowego filmoznawstwa. Ceni kino, które zostawia w widzu emocjonalny ślad i jest inspirujące intelektualnie.
KLUB FILMOWY ŻÓŁTY FOTEL - podczas comiesięcznych spotkań zobaczymy najciekawsze filmy festiwalowe, gatunkowe i artystyczne. W dyskusjach po seansie wezmą udział widzowie oraz goście: pasjonaci kina oraz jego twórcy, filmoznawcy, specjaliści z różnych dziedzin. Choć film oparty jest na fikcji, wyostrza rzeczywistość, daje nam dostęp do najintymniejszych sfer ludzkiej psychiki. Wierzymy, że wspólnie możemy zobaczyć i zrozumieć więcej. Pogłębione rozumienie kina, a tym samym świata i człowieka - taka jest główna idea projektu


